Recenzję  pierwszego serialu Transformers postanowiłem, nie jak to zwykle bywa  podzielić na standardowe sekcje (Fabuła, Postacie itd.), ale przekazać  jedynie moją opinię o poszczególnych sezonach TF:G1.

Sezon 1

Pierwszy  sezon G1 składał się z 16 epizodów i rozpoczął przygodę Autobotów oraz  Decepticonów na Ziemi. Sezon ten cechuje się tym, czego brak niestety w  kolejnych- całkiem niezłymi scenariuszami wszystkich odcinków, gdzie  nawet słabe odcinki nie były aż tak złe jak mogłyby być (kolejne sezony  udowodniły, że może być gorzej). Liczba bohaterów również nie  przytłaczała. Większość Autobotów pojawiała się we wszystkich odcinkach i  większość z nich otrzymało swoje pięć minut. Zabrakło więc, na  szczęście, zwykłych statystów. Jeśli chodzi o Decepticony jest trochę  gorzej. Mimo, że jest ich mało, to większość z nich służy jako statyści i   niemalże nieme przeszkody dla Autobotów. Nie są to pełnoprawni  bohaterowie. Generalnie, poza Megatronem, widoczni byli jedynie  Soundwave, Starscream i Shockwave (jak już się pojawiał). Od strony  technicznej sezon przedstawia się najlepiej (podobnie jak drugi). Jednak  do poziomu animacji z Japońskich G1, trochę sezonowi numer jeden  brakuje. Główną przyczyną tego niedostatku były zdarzające się dosyć  często wpadki animacyjne (armia Decepticonów złożona z kilkunastu  Starscreamów, czy Reflectorów, błękitny Optimus Prime, itd.)   

Sezon 2

Drugi  sezon jest dużo dłuższy i sprawiający wrażenie bardziej rozbudowanego.  Pojawiły się w nim nowe transformery (zarówno Boty jak i Cony). W  warstwie fabularnej pojawiły się fakty z mitologii transformers, a także  poznaliśmy siłę jaka dała im życie. Drugi sezon dał nam procentowo tyle  samo świetnych i bardzo dobrych odcinków co sezon pierwszy, nawet  błędów animacyjnych wydaje się być mniej. Niestety drugi sezon ma też  wiele tragicznych odcinków z głupią fabułą i kompletnie bezpłciowymi  postaciami drugoplanowymi. Dlatego sezon drugi często jest nielubiany  przez fanów, mimo iż kolejne sezony nie miały już tak dobrych odcinków. W  drugim sezonie dostaliśmy też więcej odcinków poświęconym samym  Decepticonom, przez co szeregowi słudzy Megatrona nabrali nieco  charakteru. Nadal jednak większość informacji na temat poszczególnych TF  otrzymywaliśmy raczej z Biosów dołączanych do figurek, aniżeli z ekranu  serialu. Dla mnie drugi sezon zawiera najlepsze odcinki całego  amerykańskiego G1 (Mascarade, Cosmic Rust, Desertion of Dinobots) i  posiada najlepszy opening i animacje.

Sezon 3

Sezon  trzeci jest bezpośrednią kontynuacją filmu kinowego, który pojawił się w  1986 roku tworząc ?małe? zamieszanie w całym uniwersum. W filmie  wprowadzono nowe postacie i wiele ze starej stawki uśmiercono.  Rozbudowano także uniwersum Transformers wprowadzając artefakt Matrycę i  postać pożeracza planet Unicrona. Trzeci sezon kontynuuje to co zaczął  film. Niestety cierpiał on na tą samą bolączkę co poprzednie sezony  przygód Autobotów, tylko tyle, że odcinków bardzo dobrych było mało, a  te ze świetną fabułą, czasami na dwa odcinki, były skracane do jednego  marnując tym samym ich potencjał. Podobnie było z postaciami. Zabrakło  charyzmatycznych Botów czy Conów, które przyciągały do telewizorów i  kiepskie odcinki ratowały. Nowe Boty i Cony w przytłaczającej większości  były nieciekawe i nudne, a to co zrobiono z Grimlockiem i Dinobotami to  krótko mówiąc świństwo. W animacji nie jest lepiej. Trzeci sezon słynie  z najgorzej animowanych odcinków w historii całego G1. Osobiście uważam  zmagania Rodimusa z Galvatronem za najsłabszy element G1. 

Sezon 4

Ostatni  sezon G1 składa się zaledwie z trzech odcinków, w których przedstawiona  nam jest nowa grupa bohaterów: Headmasterów i Targetmasterów. Niestety  kolejny rozdział batalii pomiędzy Autobotami i Decepticonami zakończył  się zanim się tak naprawdę zaczął i choć koncept został rozwinięty i  przestawiony lepiej w japońskich kontynuacjach G1, to jednak nie było  już to.

Podsumowanie:

Pierwsza  kreskówka Transformers stała się fenomenem i rozpoczęła jedną z  najpopularniejszych sag komiksowo ? zabawkowo ? telewizyjnych, której  popularność nie słabnie. Jest to typowa produkcja z lat 80tych mająca  więcej wspólnego z GI Joe niż z Wielkimi Robotami, no i? niestety jest  to tylko cholernie dobrze nakręcona reklama zabawek.

Ocena:

Dla zwykłego widza: 7,5 Tetsujina.

Dla fana TF: 10 Tetsujinów