Ja wole czytać fabułę, nawet jeżeli to zlepek, bo dla mnie fabuła to rzecz najważniejsza i jak myślę, że mam w coś bezmyślnie grać gdzie nie rozumiem fabuły, to mnie to aż odrzuca.

Kwestia podejścia. Dla mnie SRW to przede wszystkim gra strategiczna. Choć z pewnością wiele się traci bez znajomości fabuły, to jednak biorąc pod uwagę szybkość ewentualnych tłumaczeń, a także fakt, iż japońskiego raczej nigdy się nie nauczę, zadowalam się tym co mam. Może kiedyś jakieś streszczenia sobie poczytam, ale priorytetem to nie jest. W tym przypadku liczy się głównie rozgrywka dla mnie.
Jeśli chodzi o samego A, wierz mi, niezmienne portrety i tylko jedna muzyczka niezbyt zachęcają do zagłębiania się w panującą sytuację. Przecież nawet OG na GBA miał cały zbiór portretów dla każdej postaci a muzyka zmieniała się w zależności od sytuacji, dlaczego tutaj nie mogli tej kwestii poprawić? (raczej pytanie retoryczne).

to jak całościowo polepszyli SEED Destiney w Z...

Jeszcze w Z nie grałem. Możesz rozwinąć kwestię, co takiego szczególnego ulepszyli? Bo poprawić Destiny to musiałby być naprawdę wyczyn.
W samego Z natomiast mam nadzieję zagrać w przyszłym tygodniu. Zobaczymy czy faktycznie taka rewelacja jak mówią.

A propos jeszcze trudności A, to bardzo pomagają supporty (każda postać ma przynajmniej 1) oraz ta umiejętność (zapomniałem nazwy, dawno nie grałem), która zwiększa evade i acc stojących na styk jednostek. Choć A portable cierpi na syndrom OG2 gdzie jest przeładowana ilość HPeków.
Ale w AP zawsze jest GM który jak wymaksujesz statsy to obniża celowi morale gdy go trafi :]

To co mówisz to są raczej podstawy. Jako, że grając w A Portable miałem już niemałe doświadczenie z poprzednich odsłon, starałem się wszystko rozgrywać jak najlepiej. Mimo to, gra jest po prostu trudna, co przyzna raczej dość spora ilość graczy. Bardzo dużo korzystałem ze zdolności zwiększających zdobywane doświadczenie i fundusze po pokonaniu przeciwnika, ale nawet z tym moje najlepsze jednostki miały problemy. Domon z ulepszonym maksymalnie God Gundamem będąc czołowym killerem całej drużyny miał nieraz problemy z trafieniem co bardziej przegiętych bossów. Do ostatniej misji podchodziłem dwa razy, z czego drugie zakończyło się powodzeniem niemałym fuksem (ostatnia tura, i ostatnia dostępna jednostka - jakoś rozwaliłem bossa). Oprócz tego wspominałem już wcześniej, że tym razem resetowanie gry w celu otrzymania innego rezultatu ataku nic nie pomaga - wszystko jest z góry przypisane do momentu wykonania następnego ruchu. Czyli można pudłować w nieskończoność mając 90% szans na trafienie.

Niemniej jednak ostatnio odkurzyłem OG Gaiden i chyba jednak ten sprawiał mi więcej problemów. Doszedłem do przedostatniej misji i jakoś już nie miałem cierpliwości rozwalać kolejnego przepakowanego bossa z HP Regen L. Moim zdaniem zabiera to wiele przyjemności z rozgrywki, kiedy jedyne czym trzeba się martwić podczas walki jest właśnie odnawialne HP. Raczej nie kwestia "jak", ale "kiedy", jego pokonanie. Myślę, że chyba coraz bardziej przychylam się ku braku SP Regen jako zdolności, ale usunięcia jednocześnie HP Regen. u bossów, jak to miało miejsce w kilku innych odsłonach serii.
Ogólnie jestem nieco zawiedziony OG Gaiden. Zadań jest mniej, nie ma specjalnego podziału na ścieżki, a wiele początkowych misji to pojedyncze scenariusze, w których nie mamy w ogóle wpływu na nasze jednostki. Drażni także coraz większy podział na jednostki przepakowane i bezużyteczne. Nie uwzględnienie w drużynie Folki czy Kouty to automatyczne tworzenie sobie ogromnych problemów. Tymczasem taka Lune nawet z ulepszeniami jedynie przeszkadza. W dodatku wątpię aby w OG3 zrezygnowano choćby z kilku postaci, przez co mam nadzieję, że wprowadzą jednak jakiś system drużynowy niczym Alpha 2/3 i Z. Choć niezbyt za takim przepadam, w tym przypadku byłoby to najlepsze rozwiązanie.

Po pierwsze, Shinn jest mniejszym dupkiem i ciut zmądrzał.

Niestety ciągle nim jest mimo ze Camille i Athrun go ciągle poprawiają (szkoda tylko że w 2 różne strony xD) a normalny się zaczyna robić mniej więcej po dostaniu Destiny a głupi jak but jest do samego końca (co nie zmienia faktu że jest dobrym pilotem do samego końca ? w OGG starczy że ma się max upg Ialdabaoth (Folki) dać mu Hero mark albo Soul of Steel i można przesolować cały game a pod koniec Axela tak Axela...

Oto do czego zdolny jest człowiek, który POWINIEN pisać pracę dyplomową, a w praktyce chwyta się wszystkiego, aby tego NIE robić... - http://ja.gram.pl/SuavekS/46

Jeśli jesteś w stanie dorwać Original Generation 1 i 2 na GBA to szczerze polecam. Fabularnie nie jest to nic porywającego, ale pod względem reszty bardzo mile wspominam obie gry. Świetna muzyka, charyzmatyczni bohaterowie, nie za wysoki i nie za niski poziom trudności. Co prawda o wiele bardziej bym polecił remake na PS2 - Original Generations - ale raz, że po japońsku, a dwa, że z tego co mówiłeś nie masz przerobionej konsoli (aczkolwiek samą grę szło swego czasu bardzo tanio dorwać).

Nie chcę nikogo zmuszać na siłę oczywiście, a także nie ma co spodziewać się rewelacji, ale ludzie mają zwyczaj zachwycać się jakimiś Advance Wars czy innymi Fire Emblem, a SRW wcale nie jest od nich gorszy.