Famitsu announced Super Robot Wars A Portable for the PSP. Coming June 19, the game is a port of the Gameboy Advance's Super Robot Wars Advance from 2001 with upgraded graphics and added voices for all characters during battle scenes.

Wheee, ja już zacieram rączki ;>

Skany:
http://img144.imageshack.us/img144/5564 ... 394rt2.jpg
http://img87.imageshack.us/img87/121/12 ... 185ha7.jpg

Widzę sporo grafik wykorzystanych z MX i innych części ale i tak wygląda to nieźle. Mam tylko nadzieję, że poprawią nieco funkcjonalność rozgrywki na mapie gdyż w MX Portable strasznie wolno wszystko przebiegało (pojawianie się nowych jednostek, wyświetlanie zadanych obrażeń itp.). No i analog był praktycznie bezużyteczny przez swoją czułość.

Ruszyła oficjalna strona SRT A Portable:

http://www.suparobo.jp/srw_lineup/srw_ap/index.html

Zwiastuna póki co brak.

no tego sie nie spodziewałem bo ostatnio to jeśli już sie mowiło o taisenie na ps3 O_o

Ale Destiny bez Seeda to tak troche dziwnie będzie (w sensie "fabularnym") ważne że będzie IJ ^_^

ofc King Gainer będize taki przepakowany jak w ace3 =F

Będzie troche serii trza obejrzeć przed premiera żeby nie być kompletnie zielonym ) /RahXephona/Goddanara/Virtual-On
(na dole stron są rzeczy typu : Project-Eva, Project GODANNAR itd) teraz czekamy na oficjalne potwierdzenie

hmm czyli copyrighty były tylko dlatego ze gadali o seriach w artykule a szkoda bo zdalo by sie troche szalejących evasów =F

Czyli wychodzi że nostalgiczna seria to God Sigma

Ale czemu widze "Getter Robo G" a nie "Getter Robo Armagedon" >_<? no przecież mamy tutaj liste ACE3 (GX/Turn/OKG/E7) i jak mogło go nie być. No nic przynajmniej zostaje nam 4osobowy Final dynamic special.

Swoja drogą zastanawia mnie jak będzie dzialać Yata no Kagami u Akatsukiego i jak bardzo zepsuty bedzie Turn-A (10% hp i en regen co tura?)

http://www.youtube.com/watch?v=LGKgwb_VKyQ

Lol @ Force Impulse dźgający Freedoma swordem (czyli powinniśmy grać Zaftem na wzór anime (tak!) tym bardziej że Destiny jest na OP) hyhy Andy Custom Gaia ^^

Na oficjalnej stronie SRW Z pojawiła się garstka screenów różnych serii. Przyznać muszę, że wygląda to bardzo ładnie na tle poprzedników (wyraźne kontury).

http://www.suparobo.jp/srw_lineup/srw_z/index.html

42 godziny. Tyle właśnie zajęło mi ukończenie SRW A Portable. W sumie to nawet i więcej gdyby uwzględnić niezliczone resety i powtarzanie różnych schematów setki razy, tylko aby w jakiś sposób ukończyć misję z jak najlepszym efektem.

Ukończywszy ostatnią misję czuję się jakbym dokonał niemożliwego. Bezdyskusyjnie SRW A Portable jest najtrudniejszą odsłoną serii z jaką dane mi było mieć styczność. Przejawia się to niemałą liczbą czynników, które krótko opiszę później.

Sama gra jest całkiem udana muszę przyznać. Nie grałem oryginalną wersję na GBA, ale to co zaoferowano nam na PSP prezentuje się przyzwoicie, choć są elementy, które mogłyby być lepiej dopracowane.

Na plusy zaliczyć muszę świetny interface oraz ogólną wygodę operowania zarówno w opcjach, jak i na mapie strategicznej. Mówię o tym głównie dlatego, że poprzednik - SRW MX Portable - niestety cierpiał dość solidnie w porównaniu do swej wersji na PS2. Tym razem jednak wszystko działa płynnie, nie trzeba czekać aż rezultat potyczki łaskawie wyświetli się na ekranie, a podczas samych animacji ani razu nie zdarzyło mi się doświadczyć spadku ilości wyświetlanych klatek (co też nie jest takie oczywiste biorąc pod uwagę np. framerate Alpha 2 na PS2). Mapa strategiczna tym razem nie jest trójwymiarowa, ale niczym w starszych wersjach serii w 2D. Jak dla mnie po raz kolejny bardzo dobre posunięcie, gdyż czyni to grę bardziej przejrzystą (że łatwiejszą w produkcji dla leniwych twórców pominę).
Choć animacji ataków z reguły nie oglądam, to i tutaj duży plus. Grafika niczym nie ustępuje wersji z PS2, jest dokładna, szczegółowa i bardzo płynna. W dodatku ustawić można jeden z trzech rozmiarów ekranu - standardowy (zajmujący całą szerokość wyświetlacza), pełny (4:3 - widoczne czarne pasy po bokach), oraz rozciągnięty (to co wcześniej tylko rozciągnięte by nie było widać pasów). W sumie nie wiem jaki był sens dodawania dwóch pozostałych biorąc pod uwagę, iż tradycyjny sprawuje się bardzo dobrze (nic ważnego nie jest ucięte) ale lepiej aby było niż aby ewentualna mniejszość marudziła.
System gry natomiast choć z jednej strony opiera się w większości na tym co oferowała wersja GBA, z drugiej doczekał się paru urozmaiceń, przez co nie pozostaje drastycznie w tyle za tym co oferowało OGs dla przykładu. Można tym samym zmieniać pilotów poszczególnych mechów w zależności od serii, zmieniać "zbroję" mechów (tzn. na przykład zwykły ZZ Gundam lub FAZZ) czy też przydzielać przedmioty wpływające na statystyki. Ciekawym elementem, którego zdaje się w oryginale nie było, jest sposób ulepszania zdolności bohaterów. Oprócz tradycyjnego awansowania poziomów można im przydzielić różnego rodzaju skille, które zdobywane są w ten sam sposób jak zwykłe przedmioty podczas walki. Zastępuje to znane z wcześniejszych odsłon PP. Przyznam jednak, że jest to lekko naciągane, i chyba jednak preferowałbym tradycyjne punkty niż to, szczególnie, że tych ciekawszych zdolności oczywiście jest najmniej.
Ogółem, świetne przejście serii na PSP. Istotne błędy z MX zostały poprawione, przez co gra naprawdę pokazuje, iż jest idealną pozycją na konsolkę przenośną, wcale nie ustępującą stacjonarką. I mimo faktu, że jest to remake, to narzekać nie będę. Prawdę mówiąc mile bym nawet widział dalsze konwersje pozostałych pozycji z GBA.

Ale niestety gra idealna to nie jest. Część wad zahacza wyłącznie o względy typowo kosmetyczne. Bowiem osoby, które miały styczność z innymi odsłonami SRW na PS2 zauważą, że wiele elementów zostało żywcem wziętych właśnie z nich, i umieszczone w Portable. Tyczy się to sprite'ów, portretów postaci, animacji czy też muzyki. Większość pochodzi z MX. Trafia się też parę z Impacta i OGs. Biorąc pod uwagę, że w Alphie grafika była znacznie gorsza, z niej zaczerpnięto wyłącznie portrety i trochę muzyki. Tym samym wiele rzeczy podczas gry nie robi już takiego wrażenia, gdyż "to już było". W sumie z drugiej strony nie jest to też zabieg zły. Po co tworzyć kolejne remiksy oryginalnych piosenek, skoro tak czy inaczej nie będą one brzmiały jak te właściwe. Animacje podobnie, skoro i tak obrany styl jest taki jak w MX czy OGs. Jednak ubogiej liczby portretów postaci twórcy usprawiedliwiać nie mogą, nawet faktem, że gra miała być konwersją z GBA. Każda postać posiada zaledwie jeden portret, który jest wyświetlany w każdej sytuacji. Czy jest to scenka między misjami, czy też postać właśnie jest niszczona przez wroga - zawsze widzimy to samo, np. uśmiechającego się Axela. I mimo tego, że fabuły nie rozumiem i tak, to klimat jednak na tym traci, szczególnie jeśli do tego wszystkiego doda się zaledwie jeden utwór przygrywający między misjami. Tym samym niezależnie od tego czy dana kwestia jest smutna, radosna czy poważna, widzimy ciągle te same twarze i słyszymy ten sam nudny i wcale nie za ciekawy utworek. Przecież już gry na GBA miały cały zestaw portretów więc czemu nie tutaj? Typowe lenistwo twórców.

Ale to są akurat szczegóły. Co ostatecznie zaważyło na nieco gorszym odbiorze A Portable to wspomniany już poziom trudności.
To nie jest nasz tradycyjny SRW, gdzie możemy spokojnie rozwalać stertę mięsa armatniego w celu podbicia morale, a następnie zmierzyć się z jakimś bossem. Tutaj gra pokazuje pazury już w pierwszej misji, z którą mniej doświadczeni gracze mogą mieć już problemy. Tym razem przeciwnicy są bardzo silni. Ba, nie przypominam sobie aby w grze w ogóle było coś co nazwać mógłbym mięsem armatnim. Tutaj wszystko co nie należy do nas stanowi mniejsze bądź większe zagrożenie. Uwidacznia się to szczególnie w późniejszych misjach, gdzie przeciętny przeciwnik ma ~20000 HP, a takich na mapie jest kilkudziestu. Nasze postaci łatwo też nie mają, gdyż nawet te trenowane od początku do końca, tak zwani wymiatacze, mogą mieć niemałe problemy. Niektóre misje naprawdę potrafiły wyraźnie zniechęcić do dalszej styczności z grą, niezależnie od obranej taktyki. Ostatnia misja z początku wydała mi się niemożliwa do ukończenia. Nie dość, że przeciw nam rzucona jest armia najsilniejszych przeciwników całej gry (od ~20000 do 100000 HP) a ostatni boss jest przesadnie przepakowany ( ~260000HP, HP Regenerate, ogromny zasięg, MAP Attack oraz możliwość atakowania dwa razy w ciągu tury) to jeszcze trzeba się spieszyć, gdyż jeśli nie wyrobimy się w przeciągu 10 tur to przegrywamy. Że boss miał jeszcze niemiłego kompana, u którego KAŻDA moja jednostka miała 0% szans na trafienie pominę.
Trzeba też dodać, że nie ma tutaj czegoś takiego jak SP Regenerate, chyba, że uwzględnimy przedmiot jednorazowego użytku. SP trzeba oszczędzać jak się tylko da, gdyż misje z reguły wyglądają tak, że po pokonaniu przeciętnych przeciwników oraz paru pomniejszych bossów, pojawiają się posiłki z kolejnym bossem, już całkiem potężnym. Ale aby nie było też za łatwo, czasem nawet i tacy bossowie nie są ostateczni, gdyż po nich pojawiają się jeszcze kolejni, jeszcze bardziej przepakowani. Kilka misji w ten sposób musiałem zaczynać od nowa, gdyż po prostu bez SP tych wrogów pokonać nie dało rady, nawet najpotężniejszymi posiadanymi jednostkami. Mam w pamięci jedną misję, w której posiadamy zaledwie połowę swoich sił (podział ścieżek) i pokonać musimy najpierw kilkudziestu wrogów ~20000HP, kilku sub bossów (~50000HP) a następnie przepakowanego bossa (150000HP). Biorąc pod uwagę, że boss ten spokojnie niszczył każdą moją jednostkę jednym atakiem, a ja sam miałem problemy aby go w ogóle trafić, uznałem, że to właśnie pora na skorzystanie z SP i pokonanie go zmasowanym atakiem. Gra taka łaskawa jednak nie była, i jak tylko go rozwaliłem to pojawił się na nowo, z kompletem HP i jeszcze większymi statystykami. Chyba nie muszę tutaj nawet mówić jak bardzo frustrujące to wszystko było.
Czasem natomiast misje są tak skonstruowane, że zwycięstwo nie jest kwestią "czy i jak" ale "kiedy". Przez to, że wrogów jest pełno i posiadają oni ogromną ilość HP, ich pokonanie zabiera sporo czasu, nawet naszym killerom. Misji w grze jest 39, ja na liczniku jak już wspomniałem miałem 42 godziny. Chyba wyraźnie to pokazuje ile trzeba przy tym spędzić czasu, chcąc nie chcąc.
Jest jeszcze jedna rzecz, która z początku wywołała u mnie niemałe zdziwienie. Jedną z najlepszych metod w poprzednich SRW na pokonanie wrogów i uniknięcie przy tym strat własnych była metoda save'owania, ataku, a w przypadku niechcianych rezultatów resetu i powtórki czynności. Tutaj jednak tak łatwo nie ma, gdyż wszelkie "trafi / nie trafi" jest z góry przypisane w jakiś magiczny sposób. Tym samym choćby wróg miał 5% szans trafienia, to jeśli mu się to uda żaden reset nam nie pomoże. Trzeba wtedy wykonać jakiś inny ruch, jakąś inną postacią, i dopiero wtedy spróbować czy coś się zmieni. Nie będę ukrywał jednak, że czasem działa to także na naszą korzyść, kiedy zapamiętamy kolejność ataków i ich rezultat, co przełoży się na obranie lepszej taktyki podczas walki. Niemniej jednak preferowałem starszą metodę. Nie wyobrażam sobie zabawy z takim systemem gdyby w grze obecne zadania specjalne.

Koniec końców, gra nie jest zła, ale mogła być lepsza. Z całą pewnością nie powinny do niej zasiadać osoby, które wcześniej z SRW styczności nie miały. Jest to gra trudna, wymagająca i czasochłonna, niemniej jednak nie zła. Prawdę mówiąc zastanawiam się czy nie zrobić drugiego podejścia inną postacią i innym mechem. Tym razem powinno być nieco łatwiej, gdyż licznik zabić oraz nauczone umiejętności przechodzą do kolejnej gry. A i tym razem chciałbym zdobyć Master Asia, który podobno jest killerem nie gorszym od Domona (najbardziej przepakowana postać gry). Zobaczymy.

Odnośnie zwiastunów to ponoć jest to skrócona wersje a pełna będzie dopiero po 3cim

Ja tam jednak wybiorę Setsuko na pierwsze okrążenie bo:
-dostaniemy 3 osobowy oddział (co ułatwi życie) zamiast 1 mecha z gigantycznym kluczem

No i interesuje mnie to

"- New pilot ability: Attack Again
When the pilot's skills are 20 higher than the enemy, he support attacks himself after the enemy attack. Costs about 1800(1600?)PP. One mission gets you about 50~60PP"

Suavek, nie rozumiesz fabuły A portable? Na GameFAQs sa dwie części pełnego (no może na gdzieś tak na 98%) przetłumaczonej listy dialogowej w dziale o SRW A na GBA

Nie jest zbyt wygodne grać na jednym ekranie, a na drugim czytać dialogi. Zresztą, większość rzeczy to po prostu połączone fabuły anime, na których się opiera dany tytuł. Jak będę chciał tyle czytać to wezmę dobrą książkę ;>.

Aha, SRW J jest tłumaczone na angielskim i prace idą im dość szybko (jak na tłumaczenie SRW nawet bardzo ;p).

Uhu, może za dwa-trzy lata wydadzą wersję beta . O Alpha i Alpha Gaiden niegdyś też można było powiedzieć, że prace idą szybko (50/60%) ale od ponad roku nic się nie ruszyło w tej kwestii. Ogólnie nie robiłbym sobie nadziei.

Przy okazji, chodzą plotki o wydaniu SRW Endless Frontier w Ameryce. Podobno zarejestrowana została nazwa Endless Frontier przez Bandai, co mogłoby sugerować tłumaczenie tytułu. Biorąc pod uwagę, że oceny gra zbierała całkiem znośne to może coś z tego będzie. Nie ukrywam jednak, że milej bym widział OGs oraz OG Gaiden na PS2 w ludzkim języku (zakładając, że odpuściliby sobie dubbing).